اطلاعات فنیدنیای خودرو

سیستم کنترل سراشیبی خودرو چگونه عمل میکند؟

یکی از مشکلات رانندگان در هنگام پایین آمدن از سراشیبی تند توجه به هر دو موضوع کنترل فرمان و ترمزگیری است که در صورت اختلال میتواند منجر به خارج شدن کنترل خودرو از دست راننده و حادثه شود. سیستم کنترل خودرو در سراشیبی(HDC: Hill Descent Control) یکی از امکانات جدید در خودروهاست که برای کمک به راننده در مسیرهای پر شیب طراحی شده است. هدف اولیه از طراحی این سیستم بکارگیری آن در زمین های ناهموار بوده اما در مرتبه دوم میتواند برای حالتی که راننده میخواهد با سرعت پایین از یک شیب پایین بیاید به کار گرفته شود.

بر خلاف سیستم کنترل کروز، که معمولا فقط در یک سرعت خاص عمل می کند، سیستم های کنترل سراشیبی خودرو معمولا طوری طراحی می شوند که صرفا می توان آنها را در سرعت حرکت کمتر از 15 یا 20 مایل در ساعت فعال کرد. این میزان سرعت از یک سازنده خودرو به سازنده دیگر متفاوت است، اما به طور کلی این سیستم یک تکنولوژی کم سرعت میباشد.

این سیستم در یک فرآیند چند مرحله‌ای عمل میکند:

  1. راننده با سرعت پایین از یک شیب تند پایین می آید و سیستم را فعال میکند.
  2. به طور معمول، فرود تند و تیز باعث افزایش سرعت خودرو می شود، اما سیستم کنترل سراشیبی ترمزهای ضد قفل و دیگر سیستم ها را برای حفظ سرعت به کار میگیرد.
  3. سرعت در سراسر فرآیند پایین آمدن از شیب، پایین است حتی اگر شیب کاهش یافته باشد.
  4. وقتی شیب به پایان برسد راننده میتواند سیستم را از طریق دگمه مربوط به آن غیرفعال کرده و به صورت عادی به ادامه مسیر بپردازد.

در واقع این سیستم فرآیند پایین آمدن از شیب را که باید توسط راننده کنترل شود به صورت اتوماتیک انجام میدهد. اقداماتی نظیر استفاده از ترمز و حرکت با دنده پایین که توسط راننده صورت میگردد توسط این سیستم نیز انجام میشود. مکانیزم کارکرد سیستم بسیاری شبیه سیستم کنترل کشش و سیستم کنترل پایداری است و قابلیت مداخله در وضعیت های مختلف از طریق سیستم ترمز ضد قفل را دارد. به این ترتیب هر چرخ میتواند به صورت مستقل کنترل شود که در صورت لزوم به سیستم اجازه قفل کردن یا آزاد کردن هر چرخ را میدهد.

تولید کننده های مختلفی برای این سیستم وجود دارند که وجه مشترک همگی آنها حفظ سرعت در نقطه ای پایین تر از یک آستانه مشخص است. این آستانه قابل ترجیح برای اکثر خودروسازان 20 مایل بر ساعت میباشد اما موارد استثنایی همچون نیسان فرانتیر آستانه سرعت بسته به دنده تغییر میکند.

برای فعال شدن سیستم دنده باید در حالت درگیر(عقب یا جلو و نه خلاص) و خودرو در مسیر شیبدار باشد. در برخی از خودروها در صورتی که تمامی این شرایط فراهم باشد نشانگری روشن میشود و میتوان با فشردن دگمه مربوط به سیستم، آن را فعال کرد.

در برخی از خودروها سرعت با دگمه های کروز کنترل تنظیم میشود و در برخی دیگر با فشردن پدال گاز و ترمز میتوان سرعت را تنظیم کرد.

شرکت های متعددی این سیستم را توسعه داده اند اما نخستین بار شرکت بوش این سیستم را برای لندرور طراحی و برای مدل Freelander به کار گرفت. این مدل فاقد جعبه دنده کاهنده، قفل کننده دیفرانسیل و سیستم چهارچرخ گردش(4WD) بود و این سیستم به عنوان مکملی برای این نواقص ارائه شد.

این سیستم در ابتدا از مشکلات بسیاری رنج میبرد از جمله اینکه سرعت پیش فرض برای بسیاری از وضعیت ها بالا بود که در بکارگیری های بعدی اصلاح شد و به راننده اجازه تنظیم سرعت را میداد.

خودروسازان دیگری همچون بی ام و، نیسان، فورد و ولوو بعدها این سیستم را در خودروهای خود به کار گرفتند و توسعه آن توسط دیگر کمپانی ها ادامه دارد.

این سیستم عمدتا برای بکارگیری در زمینهای غیر هموار، گلی و سطوح شیبدار تند مناسب است.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *